خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند پروانه و شمع، به توصیف عشق و حسرت می‌پردازد. شاعر از سوختن در آتش عشق و حسرت سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را با تصاویر شاعرانه بیان می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات حسرت و سوختن در عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۰۰ - تا هوای شمع رویت در سر پروانه است
تا هوای شمع رویت در سر پروانه است
زآتش غیرت تنم خاکستر پروانه است ۱
می تپد در آتش حسرت نصیبی بی رخت
پلک و مژگان گوییا بال و پر و پروانه است ۲
دیده ام از بس پرد در شوق شمع عارضی
مردم چشمم چو دل در پیکر پروانه است ۳
بسکه گرد شمع رویش قدسیان پر می زنند
از زمین تا عرش گویی محشر پروانه است ۴
سوختن در آتش حسرت دلم را راحت است
پرنیان شعله جویا بستر پروانه است ۵
زآتش غیرت تنم خاکستر پروانه است ۱
می تپد در آتش حسرت نصیبی بی رخت
پلک و مژگان گوییا بال و پر و پروانه است ۲
دیده ام از بس پرد در شوق شمع عارضی
مردم چشمم چو دل در پیکر پروانه است ۳
بسکه گرد شمع رویش قدسیان پر می زنند
از زمین تا عرش گویی محشر پروانه است ۴
سوختن در آتش حسرت دلم را راحت است
پرنیان شعله جویا بستر پروانه است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۹ - بوالهوس را راز عشق او نهفتن رسم نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۱ - همتم تا دست پر زور هوس پیچیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
