خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که بر اهمیت خاموشی، پرهیز از گفتار بیمورد و ارزش خطاپوشی تأکید دارد. همچنین، از عناصر طبیعت مانند صبا و چمن برای انتقال مفاهیم عمیق استفاده شده است. در پایان، به مینوشی و بیهوشی به عنوان نمادهایی از رهایی اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار میباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و بیهوشی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۹۳۷ - به روی جوهر ذاتی چه پرده می پوشی
به روی جوهر ذاتی چه پرده می پوشی
چو هست حرف بلندت، مگو به سر گوشی ۱
زبان خویش نگه دار و پادشاهی کن
که نیست خاتم جم، غیر مهر خاموشی ۲
به این لباس کسی کآشناست می داند
که پوششی نبود بهتر از خطاپوشی ۳
صبا به سوی چمن رو، دعای ما برسان
بگو، ز مرغ چمن چیست این فراموشی ۴
درین چمن که گلی در بغل بود همه را
چو غنچه چند کنم من به خود هم آغوشی ۵
خوش آن حریف که در کوی می فروش سلیم
نهد ز خشت سر خم، بنای بیهوشی ۶
چو هست حرف بلندت، مگو به سر گوشی ۱
زبان خویش نگه دار و پادشاهی کن
که نیست خاتم جم، غیر مهر خاموشی ۲
به این لباس کسی کآشناست می داند
که پوششی نبود بهتر از خطاپوشی ۳
صبا به سوی چمن رو، دعای ما برسان
بگو، ز مرغ چمن چیست این فراموشی ۴
درین چمن که گلی در بغل بود همه را
چو غنچه چند کنم من به خود هم آغوشی ۵
خوش آن حریف که در کوی می فروش سلیم
نهد ز خشت سر خم، بنای بیهوشی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۳۶ - دلم را این چمن زندان دلگیر است پنداری
گوهر بعدی:شماره ۹۳۸ - دلم چون لاله افروزد ز داغی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.