شماره ۸۹۴ - ساقی خمار دارم، یک ساغر دگر ده

ساقی خمار دارم، یک ساغر دگر ده
آبی بر آتشم زن، پیمانه بیشتر ده ۱

با ناله های مستان سامان گریه بیش است
در ماتم عزیزان، جامی به نوحه گر ده ۲

در مذهب مروت، عاجزکشی حرام است
مرغی که پر ندارد، از دام خویش سر ده ۳

از خواری وطن به، آوارگی غربت
یا رحم کن به حالم، یا رخصت سفر ده ۴

ایزد نداده هیچش سامان خودنمایی
از زلف خویش بستان مویی به آن کمر ده ۵

چون گل سلیم ما را آیینه بر نفس دار
از خویش رفتگانیم، ما را ز ما خبر ده ۶