خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیه‌های زیبا و استعاره‌های عمیق استفاده می‌کند. شاعر از عشق، حسرت، و امید سخن می‌گوید و با اشاره به داستان یوسف و زلیخا، بلندپروازی و عشق الهی را به تصویر می‌کشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۴۹۲ - دلم چون هاله دامی از پی صید مهی دارد
دلم چون هاله دامی از پی صید مهی دارد
بلندانداز باشد، گرچه دست کوتهی دارد ۱
زلیخا بست راه مصر را، اما نمی داند
به کنعان یوسف از هر تار پیراهن رهی دارد ۲
اگر حسرت برد صید حرم از رشک، می شاید
بر آن بسمل که همچون کوی او قربانگهی دارد ۳
ز باد احوال یوسف من خود ای یعقوب نشنیدم
ولی دانم که بلبل در گلستان چهچهی دارد ۴
سلیم آهم دلیل ترکتاز عشق او باشد
غبار این بیابان مژده از خیال شهی دارد ۵
بلندانداز باشد، گرچه دست کوتهی دارد ۱
زلیخا بست راه مصر را، اما نمی داند
به کنعان یوسف از هر تار پیراهن رهی دارد ۲
اگر حسرت برد صید حرم از رشک، می شاید
بر آن بسمل که همچون کوی او قربانگهی دارد ۳
ز باد احوال یوسف من خود ای یعقوب نشنیدم
ولی دانم که بلبل در گلستان چهچهی دارد ۴
سلیم آهم دلیل ترکتاز عشق او باشد
غبار این بیابان مژده از خیال شهی دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۱ - ز دام عشق کی آزادی ام هوس باشد
گوهر بعدی:شماره ۴۹۳ - هیچ کس یک قطره آبم غیر چشم تر نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
