شماره ۳۰۰ - هر کجا موجی ست، از مژگان ما برخاسته ست

هر کجا موجی ست، از مژگان ما برخاسته ست
ابر تر گردی ست کز دامان ما برخاسته ست ۱

همت ما ذره را از خاک تنها برنداشت
گوی خورشید از خم چوگان ما برخاسته ست ۲

سینه را دشمن سپر کرده ست پنداری که باز
موی جوهر بر تن پیکان ما برخاسته ست ۳

ای فلک تا نیم جانی هست، سامانی بده
تا تو فکر نان کنی، مهمان ما برخاسته ست ۴

هر کسی را از پی کاری سلیم انگیختند
آسمان بر پا برای جان ما برخاسته ست ۵