شماره ۳۰۱ - خونم از دوری می در تن لاغر خشک است

خونم از دوری می در تن لاغر خشک است
چون گل آینه ام ریشه ی جوهر خشک است ۱

حیرت از این همه سامان سرشک است مرا
که به چشمم مژه چون دست توانگر خشک است ۲

عشق بحری ست کز آلودگی کام درو
چون پر و بال بط اندام شناور خشک است ۳

چه عجب گر خبر ما به عزیزان نرسد
نامه چون خشک بود، بال کبوتر خشک است ۴

نیست بر پیکر ما آفتی از عشق سلیم
چه غم از آتش اگر بال سمندر خشک است ۵