شماره ۲۷۵ - مرا کی از سبوی می گزیر است

مرا کی از سبوی می گزیر است
که در روز خمارم دستگیر است ۱

به نامه چون نویسم راز دل را
حدیثم شعله و کاغذ حریر است ۲

دل دیوانه ای در بند دارم
نفس در سینه ام زنجیر شیر است ۳

ز سودای دلم او را زیان نیست
ندانم از چه زلفش شانه گیر است ۴

غنی خوشدل شود از مرگ محتاج
چو میرد تشنه ای، عید غدیر است ۵

سلیم انفاس او تأثیر دارد
نسیم صبح، فرزند دو پیر است ۶