شماره ۲۷۴ - از بس که تلخکام ازین ناتوان گذشت

از بس که تلخکام ازین ناتوان گذشت
آخر همای تیر تو از استخوان گذشت ۱

پایم ز کوی او چه عجب گر بریده شد
تا کی به روی شیشه ی دل ها توان گذشت؟ ۲

گفتم حذر ز ناله ی من کن، فلک نکرد
اکنون دگر چه سود که تیر از کمان گذشت ۳

امشب ز شیونی که کشیدند بلبلان
پنداشتم به باغ مگر باغبان گذشت ۴

از بس که خورد خون شهیدان عشق را
کار زمین کوی تو از آسمان گذشت ۵

از شغل عشق نیست سر کفر و دین مرا
دیگر سلیم کار من از این و آن گذشت ۶