شماره ۲۷۳ - شمع از هوای وصلت، در حالت هلاک است

شمع از هوای وصلت، در حالت هلاک است
گل تا شنیده بویت، از شوق سینه چاک است ۱

شستم غبار خود را با گریه از دل خلق
در عشق او حسابم با کاینات پاک است ۲

از بس که بی رخ او چشمم غبار دارد
چون دانه های سبحه، اشکم تمام خاک است! ۳

تا چند بخیه بتوان بر زخم های خود زد؟
چون موج سینه ام را چاک از قفای چاک است ۴

دل را سلیم بی قدر در عاشقی، وفا کرد
کم قیمت است آری جنسی که عیب ناک است ۵