شماره ۳۰ - در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا

در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا
بهتر از سرو بود سایه ی صیاد مرا ۱

همنشین، ضعف من افزون شود از سیرچمن
باخبر باش که ناگه نبرد باد مرا! ۲

به عیادت نرود بر سر بیمار، اجل
دوستی نیست اگر یار کند یاد مرا ۳

سرنوشتم چه به کار است چو می دانم کار
نیستم طفل که سرخط دهد استاد مرا ۴

نیست افسوس چراغی که نماید روشن
که درین خانه ی تاریک چه افتاد مرا ۵

دم آبی که جهان قسمت من کرد سلیم
گه به بنگاله برد، گاه به بغداد مرا ۶