خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و پراحساس است که در آن شاعر از درد عشق و داغ دلش میگوید. او از تازهروی معشوق و زخمهای عشق سخن میگوید و بیان میکند که عشق او چنان عمیق است که حتی جنونش نیز به گریبان پاره راضی نیست. شاعر خود را آیینهای صاف و بیدود میداند و از ناآگاهی دیگران از احوالش شکایت میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات شاعرانه ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۲۹ - ای تازه رو، ز زخم خدنگ تو داغ ما
ای تازه رو، ز زخم خدنگ تو داغ ما
از روغن کمان تو روشن چراغ ما ۱
با نکهت تو صحبت ما درگرفته است
ای کاش بوی گل نخورد بر دماغ ما ۲
راضی جنون ما به گریبان پاره نیست
از چاک سینه شد گل صد برگ، داغ ما ۳
در عشق هرگز از دل ما آه سر نزد
آیینه ایم و دود ندارد چراغ ما ۴
آگاه نیست خضر ز احوال ما سلیم
عنقا کجاست تا به تو گوید سراغ ما ۵
از روغن کمان تو روشن چراغ ما ۱
با نکهت تو صحبت ما درگرفته است
ای کاش بوی گل نخورد بر دماغ ما ۲
راضی جنون ما به گریبان پاره نیست
از چاک سینه شد گل صد برگ، داغ ما ۳
در عشق هرگز از دل ما آه سر نزد
آیینه ایم و دود ندارد چراغ ما ۴
آگاه نیست خضر ز احوال ما سلیم
عنقا کجاست تا به تو گوید سراغ ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - افروخت از تبسم مینا ایاغ ما
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - در قفس رفته چو قمری چمن از یاد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.