عبارات مورد جستجو در ۱ گوهر پیدا شد:
مولوی : غزلیات
غزل ۷۵۲ - هم دلم ره مینماید هم دلم ره میزند
هم دِلَم رَهْ مینِمایَد هم دِلَم رَهْ میزَنَد
هم دِلَم قُلّاب و هم دلْ سِکّهٔ شَهْ میزَنَد
هم دِلَم اَفْغان کُنان گوید که راهِ من زدند
هم دلِ من راهِ عَیّارانِ اَبْلَه میزَنَد
هم دلِ من هَمچو شِحْنه طالِبِ دُزدان شُده
هم دلِ من هَمچو دُزدان نیمْ شب رَهْ میزَنَد
گَهْ چو حُکْمِ حَق دلِ من قَصدِ سَرها میکُند
گَهْ چو مُرغِ سَربُریده اَللَّهْ اَللَّهْ میزَنَد
هم دِلَم قُلّاب و هم دلْ سِکّهٔ شَهْ میزَنَد
هم دِلَم اَفْغان کُنان گوید که راهِ من زدند
هم دلِ من راهِ عَیّارانِ اَبْلَه میزَنَد
هم دلِ من هَمچو شِحْنه طالِبِ دُزدان شُده
هم دلِ من هَمچو دُزدان نیمْ شب رَهْ میزَنَد
گَهْ چو حُکْمِ حَق دلِ من قَصدِ سَرها میکُند
گَهْ چو مُرغِ سَربُریده اَللَّهْ اَللَّهْ میزَنَد