عبارات مورد جستجو در ۱ گوهر پیدا شد:
مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۸۳ - هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر
هَله زیرک هَله زیرک هَله زیرک هَله زوتَر
هَله کَزْ جُنبشِ ساقی بِدَوَد باده به سَر بَر
بِدَوَد روحْ پیاده سَرِ گنجینه گُشاده
رُخ چون زُهره نَهاده غَلَطی رویِ قَمَر بَر
هَله مَنْشین و مَیاسا بِهِل این صبر و مُواسا
بِگُزین جَهْد و مُقاسا که چو دیگم به شَرَر بَر
اگَرَم عِشْوه پَرَستی سَرِ هر راه نَبَستی
شبِ من روز شُدَستی زده رایَتْ به سَحَر بَر
هَله بَرجِه هَله بَرجِه که زِ خورشیدْ سَفَر بِهْ
قَدَم از خانه به دَر نِهْ هَمِگان را به سَفَر بَر
سَفَرِ راهِ نَهان کُن سَفَر از جسمْ به جانْ کُن
زِ فُراتْ آب رَوان کُن بِزَن آن آبْ خُضَر بَر
دَمِ بُلبُل چو شِنیدی سویِ گُلْزار دَویدی
چو بِدان باغْ رَسیدی بِدو اکنون به شَجَر بَر
به شَجَر بَر هَله بَرگو مَثَلِ فاخْته کوکو
که طَلَب کارِ بدین خو نَزَنَد کَفْ به خَبَر بَر