این متن شعری است که از مخاطب می‌خواهد تا از غم و اندوه دوری کند و به سوی شادی و حرکت به پیش برود. شاعر از مفاهیمی مانند باده، روح، گنجینه، زهره و قمر استفاده می‌کند تا حس زیبایی و حرکت را القا کند. همچنین، از مخاطب می‌خواهد تا از صبر و مواسا دست بردارد و به سوی تلاش و حرکت پیش برود. در نهایت، شاعر از مفاهیمی مانند سفر، آب فرات و بلبل برای تشویق به حرکت و تغییر استفاده می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۱۰۸۳ - هله زیرک هله زیرک هله زیرک هله زوتر
هَله کَزْ جُنبشِ ساقی بِدَوَد باده به سَر بَر ۱
بِدَوَد روحْ پیاده سَرِ گنجینه گُشاده
رُخ چون زُهره نَهاده غَلَطی رویِ قَمَر بَر ۲
هَله مَنْشین و مَیاسا بِهِل این صبر و مُواسا
بِگُزین جَهْد و مُقاسا که چو دیگم به شَرَر بَر ۳
اگَرَم عِشْوه پَرَستی سَرِ هر راه نَبَستی
شبِ من روز شُدَستی زده رایَتْ به سَحَر بَر ۴
هَله بَرجِه هَله بَرجِه که زِ خورشیدْ سَفَر بِهْ
قَدَم از خانه به دَر نِهْ هَمِگان را به سَفَر بَر ۵
سَفَرِ راهِ نَهان کُن سَفَر از جسمْ به جانْ کُن
زِ فُراتْ آب رَوان کُن بِزَن آن آبْ خُضَر بَر ۶
دَمِ بُلبُل چو شِنیدی سویِ گُلْزار دَویدی
چو بِدان باغْ رَسیدی بِدو اکنون به شَجَر بَر ۷
به شَجَر بَر هَله بَرگو مَثَلِ فاخْته کوکو
که طَلَب کارِ بدین خو نَزَنَد کَفْ به خَبَر بَر ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
