سعدی : غزلیات
غزل ۵۵۹ - چون است حال بستان ای باد نوبهاری
چون است حال بستان ای باد نوبهاری میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۱۱ - قربان نگه کردن پنهان تو گردم
قربان نگه کردن پنهان تو گردم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۱۹ - الزمرده
ز مرد داری از نور هدایت محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۴ - در ثنای عصمت کُبرای خدا حضرت فاطمه ی زهرا علیهما السلام
ای چهر بر فروخته ات، لاله زار عمر عطار نیشابوری : باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شماره ۴۷ - ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم
ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۳۶ - جان گر ز غمت با دل پرتاب برفت
جان گر ز غمت با دل پرتاب برفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۱ - فارغ بود از افسر زرین سر خورشید
فارغ بود از افسر زرین سر خورشید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۸۰ - بود لبریز صهبای لطافت ساغر رنگش
بود لبریز صهبای لطافت ساغر رنگش قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۹۰ - ای ستمگر ستم مکن چندان
ای ستمگر ستم مکن چندان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۴۰ - در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان
در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۳۶ - در توصیف صفی آباد
می می چکد از آب و هوای صفی آباد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۱۸ - صبح گشاده روی بود در حجاب شب
صبح گشاده روی بود در حجاب شب ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۸۷ - بدبینی
نگرجزخوب صد درصد نبینی ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۱ - پیام به انگلستان
یک‌ره از ری سوی لندن گذر ای پیک شمال ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل دوم - آیات و اخبار وارده در حرمت و مذمت غیبت
چون حقیقت غیبت را شناختی بدان که آن، اعظم مهلکات، و اشد معاصی است و به اجماع جمیع امت، و صریح کتاب رب العزه و احادیث پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه اثنی عشر علیه السلام حرمت آن ثابت است. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۱۲ - این جفا کاریت نو به نو است
این جفا کاریت نو به نو است وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۹۰ - از آن تر شد به خون دیده دامانی که من دارم
از آن تر شد به خون دیده دامانی که من دارم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨۴١ - ز مخلوق کاری گشایش نگیرد
ز مخلوق کاری گشایش نگیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۱۴ - نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغر
نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغر عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۳۰ - تا دل ز کمال تو نشان یافت
تا دل ز کمال تو نشان یافت
غزل ۵۵۹ - چون است حال بستان ای باد نوبهاری
چون است حال بستان ای باد نوبهاری میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۱۱ - قربان نگه کردن پنهان تو گردم
قربان نگه کردن پنهان تو گردم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۱۹ - الزمرده
ز مرد داری از نور هدایت محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۴ - در ثنای عصمت کُبرای خدا حضرت فاطمه ی زهرا علیهما السلام
ای چهر بر فروخته ات، لاله زار عمر عطار نیشابوری : باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شماره ۴۷ - ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم
ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۳۶ - جان گر ز غمت با دل پرتاب برفت
جان گر ز غمت با دل پرتاب برفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۱ - فارغ بود از افسر زرین سر خورشید
فارغ بود از افسر زرین سر خورشید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۸۰ - بود لبریز صهبای لطافت ساغر رنگش
بود لبریز صهبای لطافت ساغر رنگش قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۹۰ - ای ستمگر ستم مکن چندان
ای ستمگر ستم مکن چندان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۴۰ - در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان
در سرم باز هوایی ست که گفتن نتوان صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۳۶ - در توصیف صفی آباد
می می چکد از آب و هوای صفی آباد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۱۸ - صبح گشاده روی بود در حجاب شب
صبح گشاده روی بود در حجاب شب ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۸۷ - بدبینی
نگرجزخوب صد درصد نبینی ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۱ - پیام به انگلستان
یک‌ره از ری سوی لندن گذر ای پیک شمال ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل دوم - آیات و اخبار وارده در حرمت و مذمت غیبت
چون حقیقت غیبت را شناختی بدان که آن، اعظم مهلکات، و اشد معاصی است و به اجماع جمیع امت، و صریح کتاب رب العزه و احادیث پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه اثنی عشر علیه السلام حرمت آن ثابت است. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۱۲ - این جفا کاریت نو به نو است
این جفا کاریت نو به نو است وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۹۰ - از آن تر شد به خون دیده دامانی که من دارم
از آن تر شد به خون دیده دامانی که من دارم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨۴١ - ز مخلوق کاری گشایش نگیرد
ز مخلوق کاری گشایش نگیرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۱۴ - نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغر
نبرد از سینه من گرد کلفت گردش ساغر عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۳۰ - تا دل ز کمال تو نشان یافت
تا دل ز کمال تو نشان یافت