خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که از مفاهیمی مانند عفو الهی، رحمت خداوند، مستی معنوی و عطش روحانی سخن می‌گوید. شاعر از ساقی به عنوان نماد رهاننده و نجات‌دهنده یاد می‌کند و به جلاد و صیادی اشاره می‌کند که کسی از آنها نمی‌گریزد، شاید اشاره به مرگ یا سختی‌های زندگی.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'جلاد' و 'صیاد' ممکن است برای کودکان نامفهوم یا نگران‌کننده باشد.
شماره ۴۸۰ - پیر میخانه پی دعوت مستان چو درآید
پیر میخانه پی دعوت مستان چو درآید
حق کند عفو گناهان در رحمت بگشاید ۱
پرده برجا نگذارد همه افلاک بسوزد
آه مستی سحر از سینه سوزان چو برآید ۲
ساقیا ما همه عطشان و تو خود خضر زمانی
تو مسیحی و همه خلق چنین مرده نشاید ۳
این چه جلاد که کس از دم تیغش نگریزد
وین چه صیاد که وحشی بکمندش بگراید ۴
حق کند عفو گناهان در رحمت بگشاید ۱
پرده برجا نگذارد همه افلاک بسوزد
آه مستی سحر از سینه سوزان چو برآید ۲
ساقیا ما همه عطشان و تو خود خضر زمانی
تو مسیحی و همه خلق چنین مرده نشاید ۳
این چه جلاد که کس از دم تیغش نگریزد
وین چه صیاد که وحشی بکمندش بگراید ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۹ - این دیده باشی هندوئی کز مهر و مه بستر کند
گوهر بعدی:شماره ۴۸۱ - باز در پرده دل پرتو دلدار رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
