خلاصه و رده‌بندی سنی 12+

این شعر بهار را با توصیف زیبایی‌های طبیعت و تغییرات فصلی به تصویر می‌کشد. شاعر از شکوفایی گل‌ها، پایان زمستان و آمدن بهار سخن می‌گوید و از نمادهایی مانند گل، خار، سرو و لاله استفاده می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند تجدید حیات، نوروز و پیروزی خوبی بر بدی اشاره دارد.

این شعر دارای مفاهیم نمادین و استعاری است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و اشارات تاریخی یا اساطیری (مانند «خاتم جم» و «ذوالفقار») نیاز به دانش پیشینه‌ای دارند که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی کسب می‌شود.

مشاهده کامل

شماره ۳۶۹ - طرب ایبلبلان بهار آمد

طرب ایبلبلان بهار آمد
شاخ گل در چمن ببار آمد ۱

حشمت گل شکست شوکت خار
دی برون رفت و نوبهار آمد ۲

زاغ در باغ گو مکن غوغا
نوبت غلغل هزار آمد ۳

آب تبت ببرد خاک چمن
ناف گل نافه تتار آمد ۴

نرگس از سر نهاد خواب و خمار
ساقی لاله میگسار آمد ۵

سرو طوبی و گلبنان حورا
سلسبیل آب جویبار آمد ۶

خاک نو کرد جامه نوروز
جامه نو کن که کهنه عار آمد ۷

خاتم جم زدست اهرمنان
در کف شاه تاجدار آمد ۸

صاحب تاج هل اتی علی آنک
کار فرمای ذوالفقار آمد ۹

دل آشفته با هزاران غمم
در چنین روز کام کار آمد ۱۰
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۱۰ ۲۸۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۸ - بجز از لب تو پسته بجهان شکر نریزد
گوهر بعدی:شماره ۳۷۰ - عاشقی را کز لب لعلی شرابش میدهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.