شماره ۳۶۸ - بجز از لب تو پسته بجهان شکر نریزد

بجز از لب تو پسته بجهان شکر نریزد
بجز از قد تو از سرو عبیر تر نریزد ۱

نه همین بلعل شیرین خط سبز برفشاند
به شکر لب تو طوطی نبود که پر نریزد ۲

سر خود نهاده آشفته براه زلفت آری
چو بصولجان رسد گوی چگونه سر نریزد ۳

زحدیث درد هجران بنویسم ار حدیثی
نبود شبی که کلکم بورق شرر نریزد ۴

من خاکی ار زحیدر نکم طمع نشاید
که سحاب آب بر گل نتواند ار نریزد ۵

اسدالله آنکه نامش چو برند در نیستان
نشود که پنجه از بیم زشیر نر نریزد ۶