شماره ۲۲۹ - از هر خوشی بدور جهان عشق خوشتر است

از هر خوشی بدور جهان عشق خوشتر است
تن گر بکاست عشق ولی روح پرور است ۱

عاشق زخویش غایب و حاضر ببزم دوست
گر بینیش بحلقه که مشغول دیگر است ۲

آهم زبسکه مشعله زد در شب فراق
بزمم بشام تیره صباح منور است ۳

هرگز هوای جنت رضوان نمیکند
هر دل که او رهین سر کوی دلبر است ۴

شاید که از دری تو سری برکنی چو ماه
مسکین دلم زشوق شتابان بهر در است ۵

عود است آن نه زلف بر آن آتشین عذار ‏
خط نیست گرد عارض تو دود مجمر است ۶

زلف دراز سلسله بر طرف عارضت
در بامداد عید عیان روز محشر است ۷

زینت کنند مردم اگر از عمل بحشر
ما را زداغ عشق تو بر جبهه زیور است ۸

آشفته گفتی ار طلبی وصل جان بباز
آنم اگر مجال شد اینم میسر است ۹

خواهم رسم بخاک در دوست در نجف
آن قطره ام که الفت در یام بر سر است ۱۰