شماره ۱۸۳ - آن غمی را که کران نیست غم حرمانست

آن غمی را که کران نیست غم حرمانست
آن شبی را که سحر نیست شب هجرانست ۱

غیرت عشق نداری اثری در تو مگر
یوسف تست زلیخا که در این زندانست ۲

می نشاید که برد منت بیجا زطبیب
درمند تو که مستغنی از درمانست ۳

بهر خندیدن گل تا کی و چند اندر باغ
ابر نیسان چو من سوخته دل گریانست ۴

هر یکی رشحه از چشمه چشم تر ماست
این که گویند که این قلزم و آن عمانست ۵

وه که هر روز که خواهم غمت از دل بنهم
شوق من بر رخ زیبای تو صد چندانست ۶

رفت چون گلشن شیراز بتاراج خزان
بر سر آشفته کنونم هوس تهرانست ۷