شماره ۱۱۳ - حسن آن گوهر که عمانیش نیست

حسن آن گوهر که عمانیش نیست
عشق آن دریا که پایانیش نیست ۱

هر سری کاو خالیست از سر عشق
خانه ی باشد که بنیانش نیست ۲

چشم عاشق گر نبارد سیل اشک
هست آن ابری که بارانیش نیست ۳

حاجب سلطان عقلم جان بسوخت
عشق را نازم که دربانیش نیست ۴

گرد هستی دامنت آلوده کرد
ای خوش آن رندی که دامانیش نیست ۵

واجب آمد حلم با امکان صبر
آه از آن بیدل که امکانیش نیست ۶

تا خم زلفش شد آشفته زدست
این سر شوریده سامانیش نیست ۷