شماره ۳۳۴ - ای تیرِ غمت را دل عشّاق نشانه

ای تیرِ غمت را دل عشّاق نشانه
خلقی به تو مشغول و تو غایب ز میانه ۱

گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه ۲

هرکس به زبانی سخن عشق تو راند
عاشق به سرود غم و مطرب به ترانه ۳

مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه ۴

افسون دل افسانهٔ عشق است دگرنه
باقی به جمالت که فسون است و فسانه ۵

تقصیر خیالی به امید کرم تست
باری چو گنه را به ازاین نیست بهانه ۶