خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، زیبایی معشوق و تأثیر آن بر عناصر طبیعت و احساسات شاعر را توصیف می‌کند. شاعر از عشق و جذبه‌های آن سخن می‌گوید و از رنج‌های ناشی از دوری و رقیبان می‌نالد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.
شماره ۲۸۴ - گر بیابد شرف خدمت آن حور ملک
گر بیابد شرف خدمت آن حور ملک
کی فرود آورد از کبر دگر سر به فلک ۱
ماه از عارض تو منفعل و آب خجل
شد و دادند گواهی ز سما تا به سمک ۲
پستهٔ شور زند با لب شیرین تو لاف
سنگ بر سر پی آن می خورد آن کور نمک ۳
کرد بر قلبی خود نقد دل اقرار و هنوز
دم به دم می زندش عشق تو بر سنگ محک ۴
آخر از جور رقیب تو خیالی دانست
آنچه در باب عداوت به گدا دارد و سک ۵
کی فرود آورد از کبر دگر سر به فلک ۱
ماه از عارض تو منفعل و آب خجل
شد و دادند گواهی ز سما تا به سمک ۲
پستهٔ شور زند با لب شیرین تو لاف
سنگ بر سر پی آن می خورد آن کور نمک ۳
کرد بر قلبی خود نقد دل اقرار و هنوز
دم به دم می زندش عشق تو بر سنگ محک ۴
آخر از جور رقیب تو خیالی دانست
آنچه در باب عداوت به گدا دارد و سک ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - هر نقد دل کآن غمزهٔ پر حیله می آرد به کف
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - شمع می گفت به پروانه شبی در محفل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
