خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و هوس به یار و پیامدهای آن سخن می‌گوید. شاعر توصیه می‌کند که از عشق‌بازی و فتنه‌گری پرهیز شود، زیرا ممکن است به بلا و دردسر منجر شود. همچنین، او به پذیرش واقعیت و دوری از آرزوهای دست‌نیافتنی تأکید دارد و نوشیدن باده را به عنوان راهی برای فراموشی دردها پیشنهاد می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشاره به مصرف باده، نیازمند درک و بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک می‌شود.
شماره ۲۷۵ - دلا به دست هوس تار زلف یار مکش
دلا به دست هوس تار زلف یار مکش
در او مپیچ و بلا را به اختیار مکش ۱
که فتنه یی ست به هر تاب طرّهٔ او را
چو تاب فتنه نداری تو زینهار مکش ۲
ز سرکشیِ چو به قدّش نمی رسی ای
به جای خویش نشین و به هرزه بار مکش ۳
بیار باده که جامت مدام می گوید
که ساغری کش و دردسر خمار مکش ۴
خیال وصل خیالی بنه تمام از سر
نمی رسد به تو این پایه انتظار مکش ۵
در او مپیچ و بلا را به اختیار مکش ۱
که فتنه یی ست به هر تاب طرّهٔ او را
چو تاب فتنه نداری تو زینهار مکش ۲
ز سرکشیِ چو به قدّش نمی رسی ای
به جای خویش نشین و به هرزه بار مکش ۳
بیار باده که جامت مدام می گوید
که ساغری کش و دردسر خمار مکش ۴
خیال وصل خیالی بنه تمام از سر
نمی رسد به تو این پایه انتظار مکش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۴ - در عشق از آن خوشدلم از چشم ترِ خویش
گوهر بعدی:شماره ۲۷۶ - کجاست ساغر می تا به گردش آرندش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
