خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی از زبان عاشقی بیان میشود که در برابر بلاهای عشق و جذبههای معشوق سر تسلیم فرود آورده است. شاعر از عشق الهی و فیض بیکران آن سخن میگوید و به ستایش معشوق حقیقی میپردازد. همچنین، در ابیاتی به نکوهش ریا و تظاهر در عبادت اشاره میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند انتقاد از ریا نیاز به درک بالاتری از مسائل اخلاقی و دینی دارد.
شماره ۲۴۷ - هردم از جانب او تیغ بلا می آید
هردم از جانب او تیغ بلا می آید
چه بلاهاست کز او بر سرِ ما می آید ۱
نیست خالی ز هوایِ تو غم آبادِ دلم
خانه یی را که تو سازی به هوا می آید ۲
صدف گوهر وصل تو نه تنها دل ماست
فیض باران عطایت همه جا می آید ۳
یارب ارباب حقیقت چه سخن ها رانند
کز زبان همه پیغام خدا می آید ۴
گوش کن نغمهٔ بلبل ز من ای گل نفسی
تا ببینی که چه گلبانگ دعا می آید ۵
زاهدا همچو خیالی دم یکرنگی زن
کز گِل طاعت تو بوی ریا می آید ۶
چه بلاهاست کز او بر سرِ ما می آید ۱
نیست خالی ز هوایِ تو غم آبادِ دلم
خانه یی را که تو سازی به هوا می آید ۲
صدف گوهر وصل تو نه تنها دل ماست
فیض باران عطایت همه جا می آید ۳
یارب ارباب حقیقت چه سخن ها رانند
کز زبان همه پیغام خدا می آید ۴
گوش کن نغمهٔ بلبل ز من ای گل نفسی
تا ببینی که چه گلبانگ دعا می آید ۵
زاهدا همچو خیالی دم یکرنگی زن
کز گِل طاعت تو بوی ریا می آید ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - هر خطایی که سزاوار عتابی باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - هردم از غیبم به گوش دل ندایی می رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.