شماره ۲۳۹ - مرا یاد آن روی دیوانه کرد

مرا یاد آن روی دیوانه کرد
که زنجیر زلف تو را شانه کرد ۱

شبی از رخت نور دزدید شمع
روانش گرفتند و در خانه کرد ۲

چه شمعی ندانم که پروانه را
در آتش فکندی و پروا نکرد ۳

تشبّه به دندان او کرد دُر
چه گویم به غایت که مینا نکرد ۴

خیالی به می بست پیمان چو دید
که ساقی اشارت به پیمانه کرد ۵