خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به موضوعات عشق، وفا، توبه، صبر و امید و بیم در روابط انسانی و ارتباط با خدا میپردازد. شاعر از جفا، توبه از ستم، نیاز، ریا، و امید و بیم در عشق سخن میگوید و از خداوند طلب بخشش و صبر میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا، ریا و فراق نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۱۶۲ - خدا بتان جفا کیش را وفا بخشد
خدا بتان جفا کیش را وفا بخشد
ندامت از ستم و توبه از جفا بخشد ۱
تو را ز حُسن و ملاحت هر آنچه باید هست
ولی طریقهٔ مهر و وفا خدا بخشد ۲
کرامتی به از این نیست زاهدا که کریم
مرا نیاز و تو را توبه از ریا بخشد ۳
ز جور و کین تو باشد که ای رقیب مرا
خدای صبر دهد یا تو را حیا بخشد ۴
امید و بیم خیالی از این دو بیرون نیست
که عشق او کُشدش از فراق یا بخشد ۵
ندامت از ستم و توبه از جفا بخشد ۱
تو را ز حُسن و ملاحت هر آنچه باید هست
ولی طریقهٔ مهر و وفا خدا بخشد ۲
کرامتی به از این نیست زاهدا که کریم
مرا نیاز و تو را توبه از ریا بخشد ۳
ز جور و کین تو باشد که ای رقیب مرا
خدای صبر دهد یا تو را حیا بخشد ۴
امید و بیم خیالی از این دو بیرون نیست
که عشق او کُشدش از فراق یا بخشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - خطت را تا به خون ریزی نشان شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.