شماره ۱۴۷ - تا کافر چشمت ز مژه عزم سپه کرد

تا کافر چشمت ز مژه عزم سپه کرد
بر خون دلم غمزهٔ تو چشم سیه کرد ۱

این دل که کمین داشت بدآن چشم تو عمری
خم زد به فن ابروی تو تا چشم نگه کرد ۲

مسکین دلم ار خطّ تو را مشگ ختا گفت
دیوانه وشی بود خطا گفت و تبه کرد ۳

این نکته نشد روشنم از ماه که آخر
چندین که به رخسار تو زد لاف چه مه کرد ۴

از راه وفایت به جفا روی نتابم
زاین مرتبه چون عشق توام روی به ره کرد ۵

زآن گونه تو را قصد خیالی ست که گویی
اظهار هواداریِ تو کرد گنه کرد ۶