شماره ۱۳۳ - تا به کی نقد دلم صرف غم هجران شود

تا به کی نقد دلم صرف غم هجران شود
ای اجل تیغی بزن تا کار من آسان شود ۱

شربت وصلی کرم فرما که این رنجور را
بیم آن شد کز فراقت حال دیگر سان شود ۲

ای که طوفان را ندیدی باش تا روز فراق
از سحاب دیده سیل اشک ما باران شود ۳

گوی با گوی دل از چوگان زلف او خبر
تا چو من او نیز روزی چند سرگردان شود ۴

تا کی از اهل نظر نقش دهان تنگ تو
دل برد پیدا و از پیش نظر پنهان شود ۵

ای خیالی سر بنه بر خاک راهش پیش از آن
کاین سر سودازده با خاک ره یکسان شود ۶