خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید، از بوی خوش و پیام‌های عاشقانه‌ای که جان را آرامش می‌دهد یاد می‌کند. همچنین به درد هجران و دشنام‌های شبانه اشاره دارد و از جمشید به عنوان ساقی بخشنده یاد می‌کند. در نهایت، شوق دیدار معشوق را توصیف می‌کند که حتی با خیال آن نیز شادی‌بخش است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به دشنام و رنج عشق نیاز به درک عمیق‌تری از احساسات دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
شماره ۱۱۳ - باد از هوای کوی تو پیغام می دهد
باد از هوای کوی تو پیغام می دهد
جان را به بوی وصل تو آرام می دهد ۱
یارب چه دولت است که هر شب سگت مرا
بعد از دعای جان تو دشنام می دهد ۲
خوش بوست عود لیک به دور خطت خطاست
هرکس که دل به نکهت آن خام می دهد ۳
آن نیست جم که دور به زیر نگین اوست
جم ساقیی ست کاو به کسی جام می دهد ۴
گر تحفهٔ غمت به خیالی رسد ز شوق
اوّل به مژده حاصل ایّام می دهد ۵
جان را به بوی وصل تو آرام می دهد ۱
یارب چه دولت است که هر شب سگت مرا
بعد از دعای جان تو دشنام می دهد ۲
خوش بوست عود لیک به دور خطت خطاست
هرکس که دل به نکهت آن خام می دهد ۳
آن نیست جم که دور به زیر نگین اوست
جم ساقیی ست کاو به کسی جام می دهد ۴
گر تحفهٔ غمت به خیالی رسد ز شوق
اوّل به مژده حاصل ایّام می دهد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - با آفتاب رویت چون مه نمی برآید
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - باز آواز نی و فریاد درد انگیز عود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
