شماره ۷۵ - گرچه تو حقیری و گناه تو عظیم است

گرچه تو حقیری و گناه تو عظیم است
نومید نباشی که خداوند کریم است ۱

گو عذر به پیش آر که بر عذر گنه درّ
چون گوش بگیرد همه گویند یتیم است ۲

از محدث تقصیر چه غم اهل گنه را
چون لطف تو عام است و عطای تو قدیم است ۳

بیم است و امید از تو در این ره همه کس را
لیکن چو امید از کرم توست چه بیم است ۴

گر رحم کند یار عجب نیست خیالی
آری نشنیدی که کریم است و رحیم است ۵