خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه از زیبایی‌های طبیعت و احساسات عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبایی مانند چمن، غنچه، گیسو و چراغ، احساس شادی و عشق را توصیف می‌کند. همچنین، به درد و داغ عاشق اشاره می‌کند و در نهایت، عشق را به عنوان یک افسانه زیبا مانند افسانه طوطی و زاغ می‌ستاید.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان با سن بالاتر جذاب‌تر باشد.
شماره ۵۲ - چمن را تا نسیمت در دماغ است
چمن را تا نسیمت در دماغ است
ز شادی غنچه را دل باغ باغ است ۱
چو گیسو باز کردی رخ مپوشان
که حسن شب به دیدار چراغ است ۲
تو برخور گرچه از خوان جمالت
نصیب جان عاشق درد و داغ است ۳
چو عشق آمد درون سینه ای جان
تو فرما، کز توام باری فراغ است ۴
خیالی ماجرای ما و زلفش
همان افسانهٔ طوطی و زاغ است ۵
ز شادی غنچه را دل باغ باغ است ۱
چو گیسو باز کردی رخ مپوشان
که حسن شب به دیدار چراغ است ۲
تو برخور گرچه از خوان جمالت
نصیب جان عاشق درد و داغ است ۳
چو عشق آمد درون سینه ای جان
تو فرما، کز توام باری فراغ است ۴
خیالی ماجرای ما و زلفش
همان افسانهٔ طوطی و زاغ است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱ - تا سنبل زلفت خبر از گلشن جان گفت
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - خشنود بودن از غمِ عشق تو کار ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
