خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شاعر در این بیتها به توصیف معشوق خود میپردازد و زیباییهای چهره، اندام و موهای او را با عناصر طبیعی مانند سرو، گل، مشک و... مقایسه میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و توصیفات شاعرانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب میباشد. هیچ محتوای نامناسبی در آن وجود ندارد.
شماره ۱۹ - دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است
دانم که بتم چو لؤلؤی مکنون است
رنگ دو رخش به رنگ آذرگون است ۱
قدّ و خد و خال و زلف و اندام و تنش
سرو و گل و مشک و قیر و عاج و خون است ۲
رنگ دو رخش به رنگ آذرگون است ۱
قدّ و خد و خال و زلف و اندام و تنش
سرو و گل و مشک و قیر و عاج و خون است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - امروز که یار من مرا مهمان است
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - سرمایهٔ ما از همه عالم دلکی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.