خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از گریه ابر بر سبزه در نوروز سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زندگی بدون دیدار یار ممکن نیست. همچنین، اشاره می‌کند که لاله از خاک دیگران در مجلس ما روییده است و این سوال را مطرح می‌کند که چه کسی سبزه گور ما را تماشا خواهد کرد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و فراق نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
شماره ۳۲ - بر سبزه چو چشم ابر نوروز گریست
بر سبزه چو چشم ابر نوروز گریست
بی وصل رخ یار نمی شاید زیست ۱
شد لاله زخاک دیگران مجلس ما
تا سبزهٔ گور ما تماشاگه کیست ۲
بی وصل رخ یار نمی شاید زیست ۱
شد لاله زخاک دیگران مجلس ما
تا سبزهٔ گور ما تماشاگه کیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱ - قیصر که زمین به پای حشمت فرسود
گوهر بعدی:شماره ۳۳ - با یار اگر آرمیده باشی همه عمر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
