خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که اگر جان در تن سالم باشد اما دل شاد نباشد، هیچ ارزشی ندارد. همچنین، عمر انسان مانند باد زودگذر است و هر بنیادی که بر پایه‌ی بی‌ثباتی باشد، بی‌ارزش است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به درک نسبی از زندگی و مرگ دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل می‌گیرد.
شماره ۱۲ - جان گر به تن آباد بود هیچ بود
جان گر به تن آباد بود هیچ بود
دل گر به جهان شاد بود هیچ بود ۱
باد است یقین که اساس عمر تو بدوست
بنیاد که بر باد بود هیچ بود ۲
دل گر به جهان شاد بود هیچ بود ۱
باد است یقین که اساس عمر تو بدوست
بنیاد که بر باد بود هیچ بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - ماهی امید عمرم از شست برفت
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - در دیده زسودای تو دودی دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
