خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر به مخاطب خود می‌گوید که اگر به دنبال گوهرهای ارزشمند هستی، باید درون دل خود جستجو کنی. او از مفاهیمی مانند تصعید یقین و تقطیر اشک استفاده می‌کند تا نشان دهد که رسیدن به حقیقت و کیمیاگری درونی نیازمند تلاش و پالایش روح است.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص مانند 'تصعید' و 'تقطیر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۱ - ای دوست اگر گوهر کان می طلبی
ای دوست اگر گوهر کان می طلبی
در بوتهٔ دل نقد روان می طلبی ۱
تصعید یقین می کن و تقطیر سرشک
گر زانک زکیمیا نشان می طلبی ۲
در بوتهٔ دل نقد روان می طلبی ۱
تصعید یقین می کن و تقطیر سرشک
گر زانک زکیمیا نشان می طلبی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰ - از آن لطیف تر بت دلکش بین
گوهر بعدی:شماره ۱۰۲ - از بس که غم دنییِ مردار خوری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
