خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از گم شدن خود و فضایلش در اثر ملول و فضول شدن سخن میگوید. همچنین اشاره میکند که دلش که در جستجوی خدا بود، به شومی رسولی گم شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات غمانگیز و فلسفی موجود در متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۴ - آن یافت که بودم به ملولی گم شد
آن یافت که بودم به ملولی گم شد
صد گونه فضایل به فضولی گم شد ۱
من بودم و یک دل که خدا را می جست
آن نیز به شومی رسولی گم شد ۲
صد گونه فضایل به فضولی گم شد ۱
من بودم و یک دل که خدا را می جست
آن نیز به شومی رسولی گم شد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - روز رخ تو کسوت شب می دارد
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - گر دل زتو وصل دید اگر هجران دید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.