خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که هر فرد خسته و دردمند که در گوشه‌ای از جهان زندگی می‌کند، بخشی از رنج و درد او را حمل می‌کند. همچنین، هر کجا که فردی فقیر و آواره‌دل وجود دارد، شاگرد اوست و از او الهام گرفته است.
مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۱۷ - هر خسته که در مصطبه مسکن دارد
هر خسته که در مصطبه مسکن دارد
دودی زمن سوخته خرمن دارد ۱
هر جا که سیه گلیم و آواره دلی است
شاگرد من است و خرقه از من دارد ۲
دودی زمن سوخته خرمن دارد ۱
هر جا که سیه گلیم و آواره دلی است
شاگرد من است و خرقه از من دارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - هان ای ساقی درافکن آن باده به جام
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - زین سان که منم گر تو تویی آخر کار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
