غزل ۵۵۵ - گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری

گر برود به هر قدم در ره دیدنت سری
من نه حریف رفتنم از در تو به هر دری ۱

تا نکند وفای تو در دل من تغیری
چشم نمی‌کنم به خود تا چه رسد به دیگری ۲

خود نبود و گر بود تا به قیامت آزری
بت نکند به نیکویی چون تو بدیع پیکری ۳

سرو روان ندیده‌ام جز تو به هیچ کشوری
هم نشنیده‌ام که زاد از پدری و مادری ۴

گر به کنار آسمان چون تو برآید اختری
روی بپوشد آفتاب از نظرش به معجری ۵

حاجت گوش و گردنت نیست به زر و زیوری
یا به خضاب و سرمه‌ای یا به عبیر و عنبری ۶

تاب وغا نیاورد قوت هیچ صفدری
گر تو بدین مشاهدت حمله بری به لشکری ۷

بسته‌ام از جهانیان بر دل تنگ من دری
تا نکنم به هیچ کس گوشه چشم خاطری ۸

گر چه تو بهتری و من از همه خلق کمتری
شاید اگر نظر کند محتشمی به چاکری ۹

باک مدار سعدیا گر به فدا رود سری
هر که به معظمی رسد ترک دهد محقری ۱۰