خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه از سعدی، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. شاعر معشوق را به موجوداتی مانند سرو، ماه، پری، ملک و نقاش تشبیه می‌کند و از تأثیر عمیق او بر دل و جان خود سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از معشوق می‌خواهد که خود را از دیگران پنهان نکند و زیبایی‌اش را به نمایش بگذارد.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

سرو بستانی تو یا مه یا پری
یا ملک یا دفتر صورتگری

رفتنی داری و سحری می‌کنی
کاندر آن عاجز بماند سامری

هر که یک بارش گذشتی در نظر
در دلش صد بار دیگر بگذری

می‌روی و اندر پیت دل می‌رود
باز می‌آیی و جان می‌پروری

گر تو شاهد با میان آیی چو شمع
مبلغی پروانه‌ها گرد آوری

چند خواهی روی پنهان داشتن
پرده می‌پوشی و بر ما می‌دری

روزی آخر در میان مردم آی
تا ببیند هر که می‌بیند پری

آفتاب از منظر افتد در رواق
چون تو را بیند بدین خوش منظری

جان و خاطر با تو دارم روز و شب
نقش بر دل نام بر انگشتری

سعدی از گرمی بخواهد سوختن
بس که تو شیرینی از حد می‌بری

«سعدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir