خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شعری که در آن شمعی به عنوان نماد مبارزه و مقاومت توصیف شده است. شمع از فراق شیرین (نماد عشق یا آرزو) رنج می‌برد و این رنج باعث زردی چهره‌اش شده است. شمع خود را به فرهاد (نماد عاشق دلباخته) تشبیه می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۸ - شمعی که مبارز است و تمکین دارد
شمعی که مبارز است و تمکین دارد
بر پشت لگن زچابکی زین دارد ۱
گفتم که چرا زرد رخی؟ گفت مرا
فرهاد دلم فراق شیرین دارد ۲
بر پشت لگن زچابکی زین دارد ۱
گفتم که چرا زرد رخی؟ گفت مرا
فرهاد دلم فراق شیرین دارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - شمعم که چو خاطرم مشوّش گردد
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - شمعا هستی به سوختن ارزانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
