خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات درونی خود سخن می‌گوید و تشبیه می‌کند که مانند شمعی است که با آشفتگی خاطر، جانش به آتش تبدیل می‌شود. او بیان می‌کند که اگر از سوزش دست بکشد، می‌میرد و تنها با سوزاندن خود است که دلش آرام می‌گیرد.
این متن دارای مضامین عمیق احساسی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'سررشتهٔ جانم همه آتش گردد' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و احساسی دارد.
شماره ۵۷ - شمعم که چو خاطرم مشوّش گردد
شمعم که چو خاطرم مشوّش گردد
سررشتهٔ جانم همه آتش گردد ۱
چون سوز رها کنم بمیرم حالی
می سوزم تا وقت دلم خوش گردد ۲
سررشتهٔ جانم همه آتش گردد ۱
چون سوز رها کنم بمیرم حالی
می سوزم تا وقت دلم خوش گردد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - ما بر لگن عشق سواریم چو شمع
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - شمعی که مبارز است و تمکین دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
