خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غم و درد ناشی از عشق و جدایی شکایت میکند و بیان میکند که تمام رنجهای او از معشوق است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۱۰۲ - ای از غم دلبری که بیدادم ازوست
ای از غم دلبری که بیدادم ازوست
ویرانی این سینهٔ آبادم ازوست ۱
در غصّهٔ هجران دل ناشادم ازوست
فریاد مرا از آنک فریادم ازوست ۲
ویرانی این سینهٔ آبادم ازوست ۱
در غصّهٔ هجران دل ناشادم ازوست
فریاد مرا از آنک فریادم ازوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - زلف سیهت که مشک را زو گله هاست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - سیلاب محن رونق عمرم همه برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.