خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن دربارهٔ هدر دادن عمر و فرصت‌های زندگی است و تأکید می‌کند که نباید دل را به چیزهای بی‌ارزش سپرد یا خود را به دردسر انداخت. همچنین اشاره می‌کند که عمر، که می‌تواند مایهٔ حیات ابدی باشد، نباید بیهوده تلف شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۵۹ - دل را تو همه جگر دهی افسوس است
دل را تو همه جگر دهی افسوس است
خود را همه درد سر دهی افسوس است ۱
واین عمر که مایهٔ حیات ابدی است
بیهوده به باد بردهی افسوس است ۲
خود را همه درد سر دهی افسوس است ۱
واین عمر که مایهٔ حیات ابدی است
بیهوده به باد بردهی افسوس است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - گر شیر دلی صید هراسان مطلب
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - افسوس که عمر رفت و هشیاری نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
