خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از شب و روزگار خود می‌گوید و از خداوند می‌خواهد که شب وصال را کوتاه و صبح فراق را نیاورد تا رنج جدایی را احساس نکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد و ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۲۳۸ - آن شب که زبختم گرهی بگشاید
آن شب که زبختم گرهی بگشاید
شب بین که چه کوتاه قبا می آید ۱
یا رب تو به شب وصل سحرگه منمای
تا صبح فراق شب مرا ننماید ۲
شب بین که چه کوتاه قبا می آید ۱
یا رب تو به شب وصل سحرگه منمای
تا صبح فراق شب مرا ننماید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۷ - ای شب تو ره وصل سحرگه مَسپَر
گوهر بعدی:شماره ۲۳۹ - من در غم تو مُردم و تو بی غم از این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
