خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که حتی اگر عمر جاودان مانند خضر داشته باشد، باز هم در حسرت دیدار معشوق خواهد بود. او می‌پرسد اگر وعدهٔ وصال معشوق نباشد، با چه امیدی باید زندگی کند و ترجیح می‌دهد در راه عشق بمیرد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۰۸ - گر من به مثل چو خضر جاوید زیَم
گر من به مثل چو خضر جاوید زیَم
در حسرت آن روی چو خورشید زیَم ۱
گر وعدهٔ وصل تو نباشد پس من
پیش تو بمیرم به چه اومید زیَم ۲
در حسرت آن روی چو خورشید زیَم ۱
گر وعدهٔ وصل تو نباشد پس من
پیش تو بمیرم به چه اومید زیَم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۷ - پیش از تو دل از جان و جهان برگیرم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۹ - گه بوی خوشت زپیرهن می شنوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
