خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که پیش از آشنایی با معشوق، دل از جان و جهان بریده بود و پس از آن نیز جهان را بیارزش میداند. او زنده بودن خود را تنها در حضور معشوق میداند و مانند رومیان (احتمالاً اشاره به شجاعت یا فداکاری) در راه معشوق میمیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مرگ و فداکاری ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۲۰۷ - پیش از تو دل از جان و جهان برگیرم
پیش از تو دل از جان و جهان برگیرم
بعد از تو جهان را به جوی نپذیرم ۱
من زنده بدان شدم که پیشت میرم
من چون [رَوم] از پست که پیشت میرم ۲
بعد از تو جهان را به جوی نپذیرم ۱
من زنده بدان شدم که پیشت میرم
من چون [رَوم] از پست که پیشت میرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - پیش سخن و مذهب و کیشت میرم
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - گر من به مثل چو خضر جاوید زیَم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.