خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از خودگویی و مقایسه خود با معشوق سخن می‌گوید. او با نگاه به خود، احساس ناامیدی و ناتوانی می‌کند، اما با نگاه به معشوق، احساس غرور و مباهات دارد. شاعر اعتراف می‌کند که شناخت از خود ممکن است دردناک باشد، اما معشوق را منبعی برای دفع همه مشکلات و نگرانی‌ها می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و ساختارهای شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۷۷ - در خود نگرم زعجر هیهات کنم
در خود نگرم زعجر هیهات کنم
چون در تو نظر کنم مباهات کنم ۱
از خود خبرم سر به سر آفت باشد
لیکن به تو دفع جمله آفات کنم ۲
چون در تو نظر کنم مباهات کنم ۱
از خود خبرم سر به سر آفت باشد
لیکن به تو دفع جمله آفات کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - در باغ رخت گر به تماشا گردیم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - دارم سر آنک با سرِ رشته شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
