خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن از زیبایی باغ و مستی ناشی از تماشای آن سخن میگوید و نگران رسوایی ناشی از این مستی است.
مفاهیم استفادهشده در شعر مانند مستی و رسوایی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۶ - در باغ رخت گر به تماشا گردیم
در باغ رخت گر به تماشا گردیم
از عقل بری شویم و رسوا گردیم ۱
ما مستانیم و روی تو گلزار است
ترسم که از آن شکوفه رسوا گردیم ۲
از عقل بری شویم و رسوا گردیم ۱
ما مستانیم و روی تو گلزار است
ترسم که از آن شکوفه رسوا گردیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - آن شاهد معنوی که جانم تن اوست
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - در خود نگرم زعجر هیهات کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.