خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که عشق به معشوقش باعث رنجش بوده و همسایه‌اش از ناله‌های او شکایت می‌کرد. اکنون ناله‌هایش کمتر شده اما عشقش بیشتر شده است، همان‌طور که آتش وقتی فروکش می‌کند دودش کم می‌شود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری مانند 'آتش' و 'دود' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک عمیق‌تر معانی دارد.
شماره ۸۴ - زاول که مرا عشق نگارم بُر بود
زاول که مرا عشق نگارم بُر بود
همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود ۱
و اکنون کم شد ناله و عشقم افزود
آتش که همه گرفت کم گردد دود ۲
همسایهٔ من زنالهٔ من نغنود ۱
و اکنون کم شد ناله و عشقم افزود
آتش که همه گرفت کم گردد دود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۳ - مخلوق زعاشقی نشان چون یابد
گوهر بعدی:شماره ۸۵ - افسوس که عمر رفت در گفت و شنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
